Natuurlijk is de two-factor authenticatie een goed hulpmiddel om de beveiliging van je Google account te verbeteren. Zelf ben ik er dan ook een fervent gebruiker van. Toch vraag ik mij af of de gemiddelde gebruiker er klaar voor is. In dit artikel zet ik uiteen wat de two-factor authenticatie is en wat het zou kunnen betekenen voor de gemiddelde gebruiker.

Wachtwoord als authenticatiemiddel

Net als bij bijna alle andere online diensten dien je je bij Google aan te melden middels een wachtwoord. Je bedenkt zelf een wachtwoord en vult deze keer op keer opnieuw in als je moet aanloggen. De dienst waarvoor je het wachtwoord bedenkt stelt vaak eisen hieraan zoals het verplichte aantal karakters, de aanwezigheid van hoofdletters, cijfers en/of speciale tekens.

Een combinatie van gebruikersnaam en wachtwoord is een relatief veilige manier om jezelf te authenticeren, tenzij het wachtwoord een statisch gegeven is. We kennen inmiddels de gegevenslekken van het afgelopen jaar van diensten als  LinkedIN, Evernote en recenter Scribd.

Bij deze aanvallen hebben de aanvallers de (gecodeerde) gegevens van een groot deel van de gebruikers bemachtigd. Hierdoor zijn zij in staat om door middel van een zgn Brute Force aanval deze gegevens te decoderen en zodoende dus jouw gegevens kan inzien en daardoor weer toegang kan verkrijgen tot diverse andere diensten waar je eenzelfde combinatie van gebruikersnaam en/of e-mailadres en wachtwoord gebruikt.

De houdbaarheidstermijn van een wachtwoord is dan ook kort, diverse instituten adviseren om het wachtwoord regelmatig te veranderen en geen verwijzingen te gebruiken naar gemakkelijk achterhaalbare feiten (zoals de naam van je huisdier die je vervolgens maandelijks via Facebook bekend maakt van oh fluffy speelt zo graag in de wei!).

Two-factor authenticatie

Om het bovenstaande probleem op te lossen kan de two-factor authenticatie worden ingezet. Een bekend systeem zoals je die ook hebt bij internetbankieren, je logt in met je rekeningnummer/pasnummer, steekt de pas in de kaartlezer, toetst je pincode in (wachtwoord) en je krijgt een code terug die je op de website moet invullen om op je bankrekening te komen.

Google kent een dergelijk systeem ook, waarbij gebruik wordt gemaakt van de combinatie Google-account en wachtwoord en je via een speciale app (Google Authenticator) een code terugkrijgt die jou toegang geeft tot je Google-account.

Zelf gebruik ik deze manier van authenticatie al een jaar, en het werkt eigenlijk best goed. Het heeft  nog twee backup systemen voor het geval je je telefoon niet bij de hand hebt danwel verloren bent;

• Een serie van backup codes die je éénmalig kunt gebruiken
• Een backup telefoonnummer waarnaar een SMS kan worden gestuurd

Een nadeel van deze manier van werken is overigens wel dat elke applicatie welke gebruik maakt van Google diensten zoals je mailapp op de telefoon, ipad, maar ook de synchronisatie van inhoud van Chrome maken gebruik van een apart gegenereerd wachtwoord. Dit vergt best wat onderhoud.

Alles is hackbaar

Natuurlijk is ook deze manier van authenticatie hackbaar, zoals een onderzoeker afgelopen januari aantoonde. De praktische haalbaarheid van deze methode was overigens niet heel waarschijnlijk, maar theoretisch bleek er dus wel degelijk een gat in de beveiliging te zitten.

Toch is het nét een stapje moeilijker voor een hacker om jouw gegevens te bemachtigen op deze manier, doordat deze niet alleen de combinatie gebruikersnaam/wachtwoord moet kennen, maar ook de beschikking moet hebben over een lijst met codes. De belangrijkste vraag is echter hoe gebruiksvriendelijk en bruikbaar is deze manier van authenticatie voor de gemiddelde gebruiker?

De gemiddelde gebruiker

Het belangrijkste argument om het wél in te stellen is natuurlijk dat op je Google account behoorlijk veel privacy-gevoelige data beschikbaar is, als natuurlijk je veel services gebruikt. Zelf gebruik ik GMail, Google Calendar, Google Drive en Google Chrome uitvoerig, waar ik verschillende privé zaken op registreer. Hierdoor vind ik het erg belangrijk om de beveiliging van dit account goed op orde te hebben.

Uiteraard zijn er ook redenen te bedenken om het niet te doen, zo is de eerste drempel  dat je moet beschikken over een smartphone met internetverbinding, om de codes überhaupt te kunnen ontvangen.  Daarnaast moet je voor elke applicatie die toegang nodig heeft tot je Google account een wachtwoord genereren en dat elke keer als je de accountgegevens opnieuw moet instellen (tja soms gaat er wel eens wat fout in de synchronisatie..). Echt praktisch is het niet, ‘effe snel’ inloggen is er niet bij, je hebt altijd de beschikking nodig over óf de telefoon óf een backup code.

Conclusie

Persoonlijk vind ik het een goed middel om de beveiliging van mijn gegevens te verhogen, natuurlijk is het niet het ei van Columbus, maar gooit in ieder geval drempels op die moeilijker te halen zijn. Wil je je huidige beveiligingsinstellingen van je Google Account inzien of wijzigen, ga dan naar https://www.google.com/account .

In de vorige editie van Intermediair was een aardig artikel te lezen over hoe wordt omgegaan met releases binnen Facebook. De release engineer, Chuck Rossi houdt er een manier van registratie op na, waar als een developer een fout maakt en de release gaat daardoor fout, deze karma verliest.

Al enige tijd geleden is een video gepubliceerd waarin Chuck uiteenzette hoe het release proces binnen Facebook gaat en waar het karma dan ook voor dient. Een hels karwei als je je bedenkt dat er meer dan 500 ontwikkelaars rondlopen en allemaal aan het werk gehouden moeten worden en gebruik maken van dezelfde ontwikkel omgeving.

Er is op zich weinig informatie te vinden over hoe andere organisaties het releasen van software doen en uitvoeren. Uiteraard is dat vaak een geheim van de chef, het is immers zo dat een efficient release proces de productiviteit en snelheid van het doorvoeren van wijzigingen bevorderd. Hier is dus veel voordeel mee te halen.

Nu is het tijd om een nieuwe uitdaging aan te gaan, na een relatief korte zoektocht ben ik terecht gekomen op de vacature van Releasebeheerder bij de ZLM te Goes. Weer eens heel iets anders, terug naar de IT roots. Het aftellen is inmiddels al begonnen, want overmorgen is de laatste werkdag in Etten-Leur. Ik zal het wel missen, vooral de leuke collega’s.

We zijn op het punt aangekomen dat het onderdeel inkomende en uitgaande post bijna rijp is voor productie. Eind deze week wordt de oude applicatie uitgeschakeld en de data geconverteerd naar de nieuwe applicatie Verseon.

Het grappige aan Verseon is dat ik erg veel herkende van wat ik meegekregen heb op de opleiding over object georiënteerd programmeren, je ziet duidelijk de opbouw van abstracte naar concrete klassen en de overerving.

Toch ligt mijn  hart meer in het plannen, organiseren en zorgen voor afstemming. Daarom is deze nieuwe rol ook erg leuk. Ondanks de korte tijd die we hebben gekregen voor het project (vanaf half oktober), hebben we toch in een kleine 3 maanden tijd samen met Circle een solide oplossing kunnen afleveren. En het voornaamste, we bereiken het met een heel beperkt aantal zeer enthousiaste collega’s.

Deze week nog de laatste opleiding geven aan de ongeveer 50 collega’s die er initieel mee gaan werken en dan op naar vrijdag; productiedag!
 

Er is al veel over te lezen geweest op mijn Twitter deed de afgelopen weken. Dit project richtte zich op het digitaal afhandelen voor de ‘nieuw’ ontstane ‘Regio West Brabant‘ welke sinds kort op het Trivium in Etten-Leur gevestigd is.

Vanuit de gemeente Etten-leur wordt o.a. de ICT gefaciliteerd. Een onderdeel daarvan is het digitaal afhandelen van facturen. De oplossing die gekozen is een combinatie van Verseon, Kofax en Decade.

Door de grote tijdsdruk is gekozen voor een simpele oplossing welke in de loop van de tijd uitgebreid kan worden. De financiële administratie ontvangt de factuur, scant deze in en verifieert deze nadat een groot deel van de factuur al is herkend. In ieder geval herkent de software de leveranciergegevens (NAW, bankrekeningnummer), factuurdatum, factuurnummer, factuurbedrag en de BTW bedragen.

Daarna gaat de factuur door naar Verseon waarin de factuur onderverdeeld kan worden in meerdere boekingsregels die op verschillende grootboekrekening/kostenplaats combinaties geboekt kunnen worden.

De budgethouder geeft op elke regel apart akkoord, waarna deze nogmaals door de financiële administratie wordt gecontroleerd en bepaald wordt of er verdere afhandeling noodzakelijk is, of dat deze doorgestuurd mag worden naar het financieel pakket.

Uiteindelijk wordt de factuur verwerkt in Decade en betaalbaar gesteld. Uiteraard is het doel van deze oplossing het snel afhandelen van facturen, waarbij het papier zoveel mogelijk verdwijnt.

Het was al met al een uitdagend project, welke binnen een zeer korte tijd gerealiseerd is, wat zeker een compliment is voor alle betrokkenen bij dit project.

Om het lange verhaal kort te maken; Zeeland is afgesloten van de buitenwereld, een reistijd van minsten s 2,5 uur met alle omleidingen, files en treinstremmingen.

In ieder geval lopen de projecten waarvoor ik in Roosendaal zit best goed, als alle tests de komende week goed uitpakken, kunnen we begin november de nieuwe PC’s in gebruik nemen bij Sociale Zaken. Hierdoor zou een hoop frustratie opgelost worden bij zowel gebruikers als applicatiebeheerders en systeembeheerders. Benieuwd zijn we wel hoe de diverse applicaties zich staande gaan houden onder het nieuwe Windows 7. De module Documentuitvoer draait inmiddels ook bijna volledig, nu moet eigenlijk nog een soort van stresstest worden uitgevoerd met meerdere die tegelijkertijd worden gegenereerd om de echte belasting te kunnen meten.

Daarnaast is inmiddels de kick-off gegeven voor het implementeren van GWS4ALL 12, welke sinds 30 september ‘officieel’ vrijgegeven is door Centric. Veel is nog onbekend voor dit traject en aan nog enkele randvoorwaarden moet worden voldaan, maar feit is wel dat we inmiddels kunnen starten met het maken van een plan van aanpak.

Nog mooier zou natuurlijk zijn dat deze kennisdeling niet alleen plaatsvindt tijdens deze overleggen, maar wellicht ook buiten deze overleggen een soort van platform is waar de applicatiebeheerders met elkaar kunnen spreken over de diverse problemen en wensen die ons bezighouden. Ik heb al op meerdere overleggen mede-applicatiebeheerders gehoord die hier behoefte aan hebben. Wellicht is het nu een mooi moment om hiermee een start te maken, op bijvoorbeeld Pleio.

De mogelijkheden zullen we eens uitzoeken en bekijken waar behoefte aan is..

Via: http://annesonsouza.tumblr.com/post/955984471/foto-auto-explicativa